تصنیف کاروان با همکاری بنان و محجوبی

کاروان بنان

 

آهنگساز: مرتضی محجوبی

خواننده: غلامحسین بنان
تنظیم: جواد معروفی
شعر: رهی معیری
آهنگ در مایه دشتی

همه شب نالم چون نی          که غمی دارم که غمی دارم

دل و جان بردی اما               نشدی یارم یارم

با ما بودی بی ما رفتی          چون بوی گل به کجا رفتی

تنها ماندم تنها رفتی

چون کاروان رَود فغانم از زمین بر آسمان رود دور از یارم خون می بارم

فتادم از پا به ناتوانی            اسیر عشقم چنان که دانی

رهائی از غم نمی توانم          تو چاره ای کن که میتوانی

گر ز دل برآرم آهی              آتش از دلم خیزد

چون ستاره از مژگانم            اشک آتشین ریزد

چون کاروان رود فغانم از زمین بر آسمان رود دور از یارم خون می بارم

نه حریفی تا با او غم دل گویم  نه امیدی در خاطر که تو را جوبم

ای شادی جان سرو روان کز بر ما رفتی  از محفل ما چون دل ما سوی کجا رفتی؟

تنها ماندم ، تنها رفتی

به کجایی غمگسار من فغان زار من بشنو و بازآ  بازآ

از صبا حکایتی ز روزگار من بشنو بازآ بازآ سوی رهی

چون روشنی از دیده ما رفتی     با قافله باد صبا رفتی

تنها ماندم ، تنها ماندم